آیا استرس شما را هم چاق کرده است؟ نباید اینگونه باشد.

اجداد ما (انسانهای اولیه ) می خوردند تا زنده بمانند. انها می خوردند برای اینکه گرسنه بودند و یا شاید برای اینکه پیروزی شان را بر یک قبیله مهاجم جشن بگیرند . ما؟ خب ، ما هم می خوریم وقتی که گرسنه هستیم، همچنین وقتی که مضطرب هستیم، عصبانی هستیم، افسرده هستیم ، مایوس شده ایم، سرمان شلوغ است، سرمان شلوغ نیست، با دوستان دور هم جمع شده ایم، و یا تیم مورد علاقه مان باخته است!

حقیقت این است که استرس می تواند علتی برای خوردن باشد. علتی که بیشترین مشکل را ایجاد می کند. بسیاری از ما در حد بالایی دچار استرس مزمن هستیم که به علت مسئولیت سنگین کاری، مشکل در روابط با دیگران و شلوغی بیش از حد به وجود می آید.بدن ما به همان شیوه اجدادمان به این استرس پاسخ می دهد: آزاد کردن مواد شیمیایی " جنگ یا گریز " در مغز ، که منجر به انباشت کالری و ذخیره چربی می شود. اما ما با اجدادمان یک تفاوت اساسی داریم : ما انبوهی از مواد غذایی در اختیار داریم ، آنها نداشتند. به همین خاطر است که همیشه کار ما به افزایش حجم ذخایرمان می انجامد. اما چه می شود که چرخه چاقی از کنترل خارج می شود؟

وقتی شما به استرس مزمن دچار هستید، تولید کورتیزول و انسولین در بدن تان افزایش پیدا می کند، اشتهایتان زیاد می شود و احتمال این که به خوردن "لذت گرایانه" چربی ها و شیرینی ها دچار شوید، بیشتر می شود. همین باعث می شود چربی بیشتری در بدن تان ذخیره کنید که حتی مقدار بیشتری از آن به همراه مواد شیمیایی تحریک کننده وارد کبد می شود و باعث ایجاد مقاومت به انسولین می گردد. در اینجا پانکراس مجبور است انسولین بیشتری ترشح کند و این شما را از یک گرگ گرسنه هم گرسنه تر می کند! شما مبتلا به استرس هستید بنابراین چرخه پرخوری همچنان ادامه می یابد.